امکان جمع بین زندگی اخلاقی و زندگی لذت بخش از نظر ارسطو

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی

2 استادیار گروه فلسفه هنر،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران

چکیده

نسبت میان زندگی اخلاقی و لذت و درد یکی از پرسش‌های مهم فلسفی است. آیا انسان اخلاقی لزوما لذت بیشتری از زندگی و عمل اخلاقی خود می‌برد؟ یا نه، اخلاق نسبتی با زندگی لذت‌بخش ندارد. و حتی چه بسا فرد غیراخلاقی لذت بیشتری از زندگی خود ببرد. ما در این مقاله این پرسش مهم را از نظر ارسطو به عنوان یکی از مهمترین فیلسوفانی که در این حوزه سخن گفته است بررسی می‌کنیم. نسبت میان حالات اخلاقی و لذت در فلسفه ارسطو پیچیده است. مطابق با فهم ما از او زندگی اخلاقی لزوما لذت بخش نیست ولی این به معنای رد ارتباط وثیق اخلاق و لذت و درد نیست. از نظر ارسطو، حالات اخلاقی در قلمرو لذت‌ و درد هستند و لذت، نتیجه عمل اخلاقی است، یعنی خوبی یک فعل به دلیل لذت‌آور بودنش نیست، به عکس فعل به جهت خوب بودنش لذت‌آور است. این یعنی فرد به خاطر لذت و دوری از درد است که کار بد می‌کند و از امور اخلاقی اجتناب می‌ورزد، ولی انسان فضیلتمند از کار اخلاقی خود لذت می‌برد، بنابراین لذت بردن از عمل اخلاقی نشانه سیرت انسان فضیلتمند است. این نگاه ارسطو تبعات مهمی در هدایت هیجانات ما از آغاز کودکی دارد. به نظر او، هدایت و مهار لذت و درد اهمیت و قوت فراوانی در ایجاد روحیه اخلاقی و زندگی اخلاقی توأم با لذت دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The possibility of a combination moral life and pleasurable life from the point of view of Aristotle

نویسندگان [English]

  • mozhgan mohammadi 1
  • malek hoseini 2
1 Institute of humanities and social studies
2 Assistant Professor, Department of Philosophy of Art, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده [English]

The relation between moral life and pleasure and pain is one of the most important philosophical questions. do the moral person necessarily enjoy more pleasure in his life and his moral practice? Or not. The relation between moral states and pleasures is complex in Aristotle's philosophy. According to our understanding of him, moral life is not necessarily enjoyable; but this does not mean there is not any relationship between morality and pleasure and pain. For Aristotle, moral states are in the realm of pleasure and pain, and pleasure is the result of moral action, that is, the goodness of an action is not because of it’s pleasurable, unlike, an action is pleasurable because of it’s goodness. This means that one is for the sake of pleasure and avoidance of pain, which does bad actions, and avoids moral actions; but the virtuous man enjoys his moral work; So enjoying the moral act is a sign of the character of the virtuous man. This view of Aristotle has had important implication in educating our emotions from the beginning of childhood, and it can be said that the basis of ethical knowledge is based on the interference in pleasure and pain in human life.
This view of Aristotle has had important consequences of guiding our emotions since childhood. In his view, guiding and controlling pleasure and pain is important and strength to a moral character and moral life combined with pleasure.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "Aristotle"
  • "virtue"
  • "Continence"
  • "pleasure"
  • "pain"