دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 11 27 2022 02 20 The Relationship between Philosophy and Religion in Christology in Boethius’s Thought Relying on Theological Treatises and the Consolation of Philosophy رابطۀ فلسفه و دین در مسیح‌شناسی بوئثیوس با تکیه بر رسائل کلامی و تسلّای فلسفه 53 75 242555 10.30470/phm.2021.137711.1887 FA مریم سالم هیئت علمی گروه فلسفه و کلام، دانشکده الهیات و ادیان دانشگاه شهید بهشتی سیده فاطمه نورانی خطیبانی کارشناسی ارشد رشته کلام تطبیقی، دانشکده الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، تهران. 0000-0002-4858-6413 میترا (زهرا) پورسینا دانشیار گروه حکمت و کلام. دانشکده الهیات و ادیان. دانشگاه شهید بهشتی. ایران. تهران Journal Article 2020 12 05 The present study uses an analytical-descriptive method to explain the relationship between philosophy and religion in Boethius’ Christology. For this purpose, three things are done in The Theological Treatises as a representative of Boethius’ theological views: 1. Determining and explaining the theological problem that Boethius sought to answer in Christology. 2. Explaining components such as rational explanation of “Trinity” with the help of the category of relation, precise definition of “person” and “nature” in the issue of “Trinity”, emphasizing on the distinction between nature and the person and showing weakness of the views of Euthychius and Nestorius. 3. Boethius’ final answer to this theological question. In The Consolation of Philosophy as the representative of Boethius’ philosophy, we seek to examine two issues; 1. Does this treatise, as some have claimed, lack any Christian symbolism or teaching? 2. Does Boethius explicitly question Christian teachings in this treatise, or does he not merely explicitly refer to Christianity? The study of these cases led to the conclusion that in The Theological Treatises, Boethius seeks a rational explanation that the Trinity is not a triune deity but a monotheism. He considers the common denominator in the three divine persons, that is, the category of substance, as the cause of the unity of the Trinity and the distinction between the Father, the Son and the Holy Spirit as the category of relation, which, of course, does not change the substance. He, who saw in The Theological Treatises the Christian faith with a rational explanation in agreement with reason, saw no need for a direct reference to Christian teachings in The Consolation of Philosophy; he seeks the salvation of reason, and this has no conflict with his Christian faith. He first understands faith through The Theological Treatises, and then comes to the salvation of faith through The Consolation of Philosophy. Thus the Consolation of Philosophy can be considered the complement of his The Theological Treatises and Christian faith. پژوهش حاضر به روش تحلیلی-توصیفی درصدد تبیین رابطۀ فلسفه و دین در مسیحشناسی بوئثیوس است. بدین منظور در رسائل کلامی بهعنوان نمایندۀ دیدگاههای کلامی بوئثیوس سه کار صورت میپذیرد: 1- تعیین و تبیین مسألۀ کلامی بوئثیوس در مسیحشناسی. 2- تبیین مؤلفههایی همچون: تبیین عقلانی «تثلیث» به کمک مقولۀ «رابطه»، تعریف دقیق «شخص» و «طبیعت» در مسألۀ «تثلیث»، تأکید بر تمایز بین طبیعت و شخص و نشان دادن ضعف آرای اوتیکس و نسطوریوس. 3- پاسخ نهایی بوئثیوس به این مسألۀ کلامی. در تسلّای فلسفه به عنوان نمایندۀ فلسفۀ بوئثیوس به دنبال واکاوی دو مسأله هستیم: 1.آیا این رساله چنانکه برخی ادّعا کردهاند، فاقد هرگونه نشان و تعلیم مسیحی است؟ 2. آیا بوئثیوس در این رساله به صراحت تعالیم مسیحی را زیر سؤال میبرد یا اینکه تنها آشکارا به مسیحیّت اشاره نمیکند؟ بررسی این موارد مودّی به این نتیجه شد که در رسائل کلامی، بوئثیوس به دنبال تبیین عقلانی اینکه تثلیث، به معنای سه خدایی نیست و توحید است، کمّ و کیف مشترک در سه شخص الهی، یعنی مقولۀ جوهر را عامل وحدت تثلیث و تمایز بین پدر، پسر و روحالقدس را از نوع مقولۀ رابطه میداند که البته این رابطه، مایۀ تغیّر در جوهر و ذات نمیشود. او که در رسائل کلامی، ایمان مسیحی را با تبیین عقلانی در توافق با عقل میدید، در تسلّای فلسفه، نیازی به اشارۀ مستقیم به تعالیم مسیحی نمیدید؛ وی به دنبال نجاتبخشی عقل است و این هیچ تعارضی با ایمان مسیحی او ندارد. او ابتدا با رسائل کلامی ایمان را میفهمد و بعد به واسطۀ تسلّای فلسفه به نجاتبخشی ایمان میرسد، بدینصورت تسلّای فلسفه میتواند تکملۀ رسائل کلامی و ایمان مسیحی او محسوب شود.

https://phm.znu.ac.ir/article_242555_f64a131e9ba219e454e2fb6ef6c24498.pdf