دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 A comparative study of theory and practice in Aristotle and Avicenna بررسی نسبت نظر و عمل ابن سینا در مقایسه با ارسطو 295 321 36305 10.30470/phm.2019.36305 FA حسن عباسی حسین ابادی دانشیار دانشگاه پیام نور 0000-0001-8869-1309 Journal Article 2017 08 10 For a long time, philosophers have considered contemplative knowledge and thinking to be the specific perfection of the human species. The question is how is the relationship between thought and theoretical reflection with action? According to the relation between theory and practice in the fields arises the two thinkers? Is it merely a commentator of Aristotle or Avicenna has also developed his ideas? If it develop in all aspects or have been neglected it in parts? What is the "relative Causality " of opinion and practice in Aristotle and Avicenna? The relationship between theory and practice can be studied under twofold issues: First, the relationship between theoretical and practical potential in terms of epistemology; The relationship between knowledge and action manifested in mysticism, happiness, politics, ethics and prophecies that speak of it as practical wisdom. Discussion and action in Aristotle's and Avicenna`s views that all of these approaches; Accordingly, the relationship between practical and theoretical reason and practical wisdom of Aristotle and Avicenna with Relying on the " Causality " approach considered. فیلسوفانی مانند ارسطو و ابن‌سینا اندیشه‌ورزی را بالاترین فعالیت سعادت برای آدمی می‌دانستند. پرسش این است رابطه اندیشه و تأمل نظری با عمل چگونه است؟ بر اساس دیدگاه ایندو اندیشمند رابطه نظر و عمل در چه زمینه‌هایی مطرح می‌شود؟ آیا ابن سینا صرفا شارح ارسطو است یا آراء او را بسط نیز داده است؟ اگر بسط داده آیا در همه جوانب بسط داده یا در جوانبی آنرا مغفول گذاشته است؟ «نسبت علی» نظر و عمل در ارسطو و ابن سینا چگونه است؟ در این نوشتار رابطه نظر و عمل را ذیل دو مسئله بررسی کردیم: نخست رابطه قوه نظری و عملی را از حیث معرفت‌شناسی؛ دوم رابطه معرفت و عمل که تجلی آن در عرفان، سعادت، سیاست، اخلاق و نبوت است که با عنوان حکمت عملی از آن سخن می‌گوییم. بنابر مبانی ابن سینا می‌توان گفت رابطه نظر و عمل از سنخ رابطه علّی است و نظر علت عمل است. ابن سینا در بعضی جوانب آراء ارسطو را بسط داده و در بعضی جوانب مغفول گذاشته است. براین اساس رابطه عقل نظری و عقل عملی و سپس حکمت عملی نزد ارسطو و ابن سینا را با تکیه بر رویکرد «علّی» بررسی می‌کنیم. https://phm.znu.ac.ir/article_36305_f4a2ddac491ec7c236d4fb5deb32389f.pdf