دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 16 38 2026 08 23 The role-playing mechanism of intention in human life based on the principles of Transcendental Wisdom سازوکار نقش‌آفرینی نیّت در حیات انسان بر اساس مبانی حکمت متعالیه 723159 10.30470/phm.2025.2037218.2557 FA محمد نصری نصرآبادی دانش‌آموختهٔ دکتری حکمت متعالیه، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0009-0002-1837-4214 مهدی گنجور دانشیار، گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اهل البیت (ع)، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0003-2429-1730 Journal Article 2024 08 05 The current research is based on the ontological explanation of intention and its role in identifying the partial actions of man, and tries to explain the quality of its influence in human life based on the foundations of the philosophical system of Transcendental Wisdom; A system that, by emphasizing the theory of the originality of existence, provided the ground for explaining the applied unity of existence and then the collective and applied unity of the human soul - which is the basis of the deepest level of analysis of the category of intention. In order to answer the research problem, with descriptive-analytical approach, first the effect of intention in action, action in the present and both in essence are expressed. In the following, intention is introduced as the first appearance of human free will, and finally, the discourse of intention is explained as the discourse of passing from the self bound to the absolute self. The result is that paying attention to the intention and focusing on it is actually a voluntary effort to reach the deeper and truer layers of the human soul and to express the layered inner self of the Alavi and Saehmand. In other words, the main effect of intention in human life is to lead him to think about the meaning, end and purpose of things, which is realized through the process in the layers of his transcendental ego, and this process causes him to be actualized and more self-aware. پژوهش حاضر بر اساس تبیین وجودشناسانه از نیّت و نیز تبیین نقش آن در تشخّص اعمال جزئی انسان، درصدد تبیین کیفیت تأثیرش در زندگانی انسان بر اساس مبانی نظام فلسفی حکمت متعالیه است؛ نظامی که با تأکید بر نظریهٔ اَصالت وجود، زمینه را برای تبیین وحدت اطلاقی وجود و سپس وحدت جمعی و اطلاقی نفس انسانی ـ که مبنای عمیق‌ترین سطح تحلیل مقولهٔ نیّت است ـ فراهم آورد. در راستای پاسخ به مسئلهٔ پژوهش، با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، ابتدا تأثیر نیّت در عمل، عمل در حال و هردو در ذات بیان می‌شود. در ادامه، نیّت به عنوان اوّلین ظهور اختیارمندی انسان معرفی می‌گردد و در نهایت، گفتمان نیّت به مثابهٔ گفتمان گذر از من مقیَّد به من مطلق مورد تبیین قرار می‌گیرد. نتیجه آنکه توجّه به نیّت و تمرکز بر آن در واقع تلاشی مختارانه برای دستیابی به لایه‌های عمیق‌تر و حقیقی‌تر نفس انسانی و اظهار باطن لایه‌مند من علوی و سعه‌مند او است. به بیان دیگر، تأثیر عمدهٔ نیّت در حیات انسان، سوق دادن او به نظر در معنا، عاقبت و غایت امور است که این نظر با سیر در لایه‌های نفس اطلاقی او محقق می‌شود و این سیر، موجب فعلیت و خودآگاه‌تر شدن او می‌شود. https://phm.znu.ac.ir/article_723159_78636b450de0c4d6c01fd4fe7d467f0d.pdf