دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 A Comparative study of death- awareness in viewpoint Saint Augustine and Mulasadra. بررسی تطبیقی مرگ اندیشی از دیدگاه آگوستین قدیس و ملاصدرا 11 41 36295 10.30470/phm.2019.36295 FA قاسم کاکایی گروه الهیات، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. محبوبه جباره ناصرو گروه الهیات، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. Journal Article 2018 04 05 Death is major issues that is common to all human. A comparative study of this issue from the perspective of St, Augustine and Mulla sadra is an effective and beneficial step toward our understanding of this problem Augustine according to Christian teaching especially St Paul’s introduces death based on original sin and other sins and said the main cause of death is sin. He believes that in the creation human must benefits eternal life is didn’t commit sin. But the original sin of Adam and Eve since the conception of the human race was in their death penalty as a just took it for all human. But Mulla sadra does not accept effect of original sin, however he agree with St, Augustine the human intentional sin can kill the soul. In addition Mulla sadra regards to substantial motion theory believes that natural death is one of the existential perfection of mankind stages but those two philosophers despite of all differences, emphasize the common feature of natural death such as necessity, generality and being a favor .also they believed that volitional death means the cultivation of the soul and to eradicate the sensory instincts and disconnect the soul from the body of Salek s (spiritual traveler) will and its effect. They consider death as beginning of new life and call it a way to get to God. مرگ از مسائل مشترک همه‌ی انسان‌ها است. بررسی تطبیقی این مسأله از دیدگاه آگوستین و ملاصدرا، گامی مؤثر در راستای فهم ما از مرگ‌اندیشی است. آگوستین با توجه به آموزه‌های مسیحی، به ویژه تعالیم پولس، مرگ را بر مبنای گناه نخستین و دیگر گناهان، تبیین کرده حتی گناه را علت مرگ می‌داند. به دیدة او آفرینش انسان به‌گونه‌ای بود که اگر گناه نمی‌کرد از زندگی جاودان برخوردار می‌شد؛ اما با آن گناه نخستینِ آدم و حوا، چون نطفه‌ی نسل بشر نیز در آنان وجود داشت، مجازات مرگ به گونه‌ای عادلانه همه را در برگرفت. اما ملاصدرا تأثیر گناه نخستین را نمی‌پذیرد، هرچند با آگوستین هم‌عقیده است که گناهان ارادی انسان می‌تواند باعث مرگ نفس شود. علاوه بر این ملاصدرا با توجه به نظریه حرکت و تحول جوهری، مرگ طبیعی را نیز مرحله‌ای از کمال وجودی انسان می‌داند. و اما این دو، به رغم اختلافات، بر ویژگی‌های مشترک مرگ طبیعی مانند ضروری بودن، همگانی بودن و لطف بودن، تأکید دارند. همچنین بر مرگ ارادی به معنی تزکیه‌ی نفس و ریشه‌کن کردن هواهای نفسانی و قطع تعلق نفس از بدن به اراده‌ی سالک و جلوه‌های آن تصریح دارند. آنها مرگ را هم آغاز یک زندگی نو و هم وسیله‌ی وصال به محبوب ازلی می‌دانند. https://phm.znu.ac.ir/article_36295_013c0727c2f3b90ec8545f5062f75360.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 Representing and analysis of Ryle's thesis on "self" and comparing it to Mulla-Sadra thoughts ارائه تحلیل زبانی گیلبرت رایل از مبحث «خود» و مقایسه آن با دیدگاه ملاصدرا 43 64 36296 10.30470/phm.2019.36296 FA حسین اسعدی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران سید مرتضی حسینی شاهرودی استاد دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد علی حقی دانشیار دانشگاه فردوسی 0000-0002-7898-2863 Journal Article 2018 07 19 Representing and analyzing of classical islamic thoughts in the language of contemporary philosophy can be very fruitful. In this paper, I review Ryle's thesis on "self" and then explain this idea according to Mulla-Sadra. Ryle believes that "I" is not a name to indicate something, but it is just an "index word" which is somehow equivalent to adverbs and signyfies a person who presents it. By use of linguistic analysis, he finds this supposition that says when "I" cannot be replaced by "my body", then it must refer to "non body", is not true. Besides, self-consciousness is higher order performance above self. On the other hand, Mulla-Sadra sees "I" as an existance which has different aspects and in spite of subtlity can be sensitive, imaginational or reasonable. So "I" in all applications has a unique meaning that shows some reality which occured in that seat without any virtual denotations. As a result, we see that existantial viewpoint of Mulla-Sadra is accompanied by interesing discussions on linguistic analysis. ارائه و تحلیل سنت اندیشه اسلامی به زبان فلسفه معاصر می‌تواند ثمربخش باشد. در این پژوهش پس از ارائه نظریه رایل از مبحث «خود»، به سراغ اندیشه ملاصدرا رفته‌ام، و در این سپهر مقایسه‌ای جنبه‌هایی از علم‌النفس ملاصدرا را کاویده‌ام.<br>به مقتضی تحلیل زبانی رایل، «من» هیچ‌گونه نامی نیست که بخواهد دلالتی خاص داشته باشد بلکه «من»، «واژه فهرستی» است که معادل «قید» در زبان فارسی است و دلالت آن بر گوینده‌ای است که آن را اظهار می‌دارد. رایل براساس تحلیل زبان این نتیجه را گرفته است که در استعمالاتی که «من» قابل جانشینی با «بدن من» نیست، فیلسوفان و غیرفیلسوفان را مجاب ساخته که باید بر «غیربدن» دلالت کند؛ حال آن‌که این پندار اساساً خطاست. نیز پدیده خودآگاهی به‌عنوان مصداقی از عمل «خود» بر «خود» تبیین زبانی می‌شود؛ حال آن‌که در اندیشه ملاصدرا، «من» دلالت دارد بر وجودی که دارای جلوه‌های گوناگون است و در عین بساطت می‌تواند محسوس یا متخیل یا معقول باشد، لذا «من» در هر استعمال خود معنای یگانه‌ای دارد که پرده از هستی برمی‌دارد که در آن مقام محقق شده است و ظهور کرده است بدون این‌که هیچ‌گونه دلالت مجازی در میان باشد. لذا هویدا می‌شود نگاه وجودی ملاصدرا لوازم جالبی به لحاظ تحلیل زبان دارد. https://phm.znu.ac.ir/article_36296_bcffdc3d0dc34e21090d052d44e3eb2d.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 Substantial protection of the environment and the earth through the concept of dwelling in Heidegger’s thought حفاظت بنیادین از محیط زیست و زمین با تکیه بر مفهوم سکنی گزیدن در اندیشه هیدگر 65 91 36297 10.30470/phm.2019.36297 FA خاطره سبحانیان دانشجوی دکتری دانشگاه اصفهان محمد جواد صافیان دانشیار فلسفه دانشگاه اصفهان Journal Article 2017 11 24 We interact with our environment depends on our understanding and attitude it. This interaction can be based on relational hegemonic subjective view between human, the environment and the creatures, as we see in modern thought, a relation which is the underlying cause of creation and aggravation of contemporary environmental crisis. In contrary, another relation can be considered according to which human, confronting the world, does not intend to dominate the world and the environment but possesses a relation based on familiarity and kinship to the world, the nature, and environment. Among contemporary thinkers, Heidegger’s thought refers to a relation to the environment based on which environmental crisis can be overcome. His thought endows rational credit to the issues in this area. <br>It is shown in this article that Heidegger’s thought about the reality of the existence and the dwelling can change our view to human’s relation to himself, the world, and his understanding of each of them. Therefore, based on the concept of dwelling and referring to the meaning of the earth and the nature in his thought, it is examined another way of the confrontation of human and the environment and the earth, a way based on the nature of dwelling according to which human has a relation to them in the position of a maintainer and inheritor of the earth and creatures. نحوه ی تعامل ما با محیط زندگی مان بستگی وثیقی دارد به تلقی و نگرشی که درباره ی آن داریم. این تعامل گاهی نسبتی است سلطه جویانه میان انسان و محیط زیست و موجودات ، چنانکه در تفکر سوبژکتیو مدرن شاهد آن هستیم. نسبتی که زمینه ساز ایجاد و تشدید بحران های زیست محیطی شده و حیات زمین و موجودات را با تهدیدات جدی مواجه ساخته است. در مقابل، می توان نسبت دیگری را در نظر آورد که بر اساس آن آدمی در برابر جهان و درباره ی آن واجد نسبتی از سر خویشاوندی است. در میان متفکران معاصر تفکر هیدگر مشیر به نسبتی با محیط زیست است که بر اساس آن می توان بر بحران های زیست محیطی غلبه کرد. تفکری که در عین حال به مباحث این حوزه اعتباری عقلانی اعطا می کند. در این مقاله نشان داده می شود اندیشه ی هیدگر درباره ی وجود و سکنی گزیدن می تواند نگاه ما را در خصوص نسبت آدمی با خود و جهان تغییر دهد. بنابراین بر پایه ی مفهوم سکنی گزیدن و معنی زمین و طبیعت در اندیشه ی وی ، شیوه ی دیگری از مواجهه ی انسان با محیط زیست و زمین مورد بررسی قرار می گیرد، شیوه ای مبتنی بر ذات سکونت که مطابق آن انسان در مقام نگهدارنده و وارث زمین و موجودات، با آنها نسبت برقرار می کند. https://phm.znu.ac.ir/article_36297_aeb677b971d71e2c19ebd36fdbd839e9.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 A Review of the Philosophical Uses of the Rule: Impossibility of Impression of Big Things in a Small Place نقد و بررسی کاربردهای فلسفی قاعده امتناع انطباع کبیر در صغیر 93 120 36298 10.30470/phm.2019.36298 FA سعید انواری دانشیار گروه فلسفه، دانشگاه علامه طباطبائی 0000-0002-9402-880X Journal Article 2018 11 16 In Islamic philosophy, the rule of impossibility of impression of big things in a small place has been used to prove the immateriality of their abstracts, imaginations and perceptual powers, as well as the place where the partial images of visual and imaginary images (figurative forms) are used. Thus, one of the reasons for the immateriality of the imaginal world as well as the immateriality of the soul and its powers is the impossibility of supposing large imaginary forms in the material place of brain. In this article, by collecting the philosophical applications of this principle and extracting their shared bases, the views of the proponents and opponents of it were discussed and, according to new physiology, it has been shown that the cases, which have been cited by the ancients philosophers were not considered as the impossibility of impression of big things in a small place. Thus, not all the arguments that have been arisen in the theology of Islamic philosophy through this rule were correct; and other proofs are needed to prove the claims. Accordingly, it is necessary to revise this rule in the philosophical applications. در فلسفة اسلامی از قاعدة عدم گنجانیده شدن شیء بزرگ در شیء کوچک (امتناع انطباع کبیر در صغیر) جهت اثبات غیرمادی بودن محل ثبت تصاویر جزئی بینایی و خیالی (صور مقداری) استفاده شده است. سپس از طریق اثبات غیرمادی بودن محل این صور، قوای ادراکی آنها و نیز فرایند ابصار و تخیل را غیرمادی دانسته‌اند. بدین ترتیب یکی از دلایل غیرمادی بودن عالم خیال (خیال متصل و منفصل) و نیز غیرمادی بودن نفس و قوای آن را عدم امکان انطباع صور خیالی بزرگ در محل مادی مغز دانسته‌اند. این مقاله با جمع‌آوری کاربردهای فلسفی این قاعده و استخراج مبانی مشترک آنها، به بررسی نظرات موافقان و مخالفان این کاربردها پرداخته و با توجه به فیزیولوژی جدید، نشان داده است که مواردی که قدما به آنها استناد کرده‌اند، از مصادیق انطباع کبیر در صغیر به شمار نمی‌آیند. بر این اساس کلیة استدلال‌هایی که در الهیات فلسفة اسلامی از طریق این قاعده مطرح شده‌اند، صحیح نبوده و برای اثبات مدعیات ذکر شده نیازمند برهان‌های دیگری هستیم. https://phm.znu.ac.ir/article_36298_9bb0b699f01a61f22ceb458d0e6deca0.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 The Examination of Racial Discrimination in kant's Philosophy بررسی تبعیض نژادی در فلسفه کانت 121 150 36299 10.30470/phm.2019.36299 FA حمیدرضا سعادت نیاکی دانشجوی دکتری دانشگاه بین المللی امام خمینی 0000-0002-9804-1163 علی فتح طاهری دانشیار گروه فلسفه دانشگاه بین المللی امام خمینی ره Journal Article 2018 05 25 One of the challenges posed about human rights in Kant's practical philosophy is his racist statements. At the first glance, these statements seem contraversial to the spirit of his thinking. Some Kant scholars have justified that and some others have emphasized the existence of such conflict. In our opinion, Despite Kant's racist statements, his moral theory is immune from racist approach and has a universal form that emphasizes the preservation of the dignity of all human beings as a social- moral duty. In this article, w first consider the position of Anthropology in Kant's thought as a framework in which his racial views are outlined. Then regard his theory of race (philosophy of race) and racist statements. After that we examine the challenge between these views and the spirit of his thinking and explain and evaluate the views of Kant scholars as to this issue and allocate the final section to conclusion. یکی از چالش های مطرح درباره حقوق انسان در فلسفه عملی کانت، سخنان نژادپرستانه او است. در نگاه اول، این سخنان با روح حاکم بر تفکر او متعارض به نظر می رسد. برخی کانت پژوهان به توجیه آن پرداخته اند و بعضی دیگر، بر وجود این تضاد تأکید کرده اند. به عقیده ما، با وجود سخنان نژادپرستانه کانت، نظریه اخلاقی او مصون از رویکرد نژادپرستانه است و هیأتی جهان شمول دارد که بر حفظ کرامت همه انسان ها به عنوان وظیفه اخلاقی- اجتماعی تأکید می کند. در این مقاله، ابتدا به جایگاه انسان شناسی در اندیشه کانت، به عنوان چارچوبی که دیدگاه‌های نژادی وی در آن طرح شده است، می پردازیم. سپس، نگاهی به نژادشناسی (فلسفه نژاد) و دیدگاه های نژادپرستانه او می افکنیم. بعد از آن، چالشی که میان این دیدگاه ها و روح حاکم بر تفکر او به چشم می آید را بررسی می کنیم و نظرات کانت پژوهان را در این باره تبیین و ارزیابی می نماییم و بخش پایانی را به جمع بندی و نتیجه گیری اختصاص می دهیم. https://phm.znu.ac.ir/article_36299_a743ba4de99bec9caf15d19418d5a3df.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 The possibility of a combination moral life and pleasurable life from the point of view of Aristotle امکان جمع بین زندگی اخلاقی و زندگی لذت بخش از نظر ارسطو 151 182 36300 10.30470/phm.2019.36300 FA مژگان محمدی دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-1876-2604 مالک حسینی دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران پرویز ضیا شهابی دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، Journal Article 2018 07 05 The relation between moral life and pleasure and pain is one of the most important philosophical questions. do the moral person necessarily enjoy more pleasure in his life and his moral practice? Or not. The relation between moral states and pleasures is complex in Aristotle's philosophy. According to our understanding of him, moral life is not necessarily enjoyable; but this does not mean there is not any relationship between morality and pleasure and pain. For Aristotle, moral states are in the realm of pleasure and pain, and pleasure is the result of moral action, that is, the goodness of an action is not because of it’s pleasurable, unlike, an action is pleasurable because of it’s goodness. This means that one is for the sake of pleasure and avoidance of pain, which does bad actions, and avoids moral actions; but the virtuous man enjoys his moral work; So enjoying the moral act is a sign of the character of the virtuous man. This view of Aristotle has had important implication in educating our emotions from the beginning of childhood, and it can be said that the basis of ethical knowledge is based on the interference in pleasure and pain in human life.<br>This view of Aristotle has had important consequences of guiding our emotions since childhood. In his view, guiding and controlling pleasure and pain is important and strength to a moral character and moral life combined with pleasure. نسبت میان زندگی اخلاقی و لذت و درد یکی از پرسش‌های مهم فلسفی است. آیا انسان اخلاقی لزوما لذت بیشتری از زندگی و عمل اخلاقی خود می‌برد؟ یا نه، اخلاق نسبتی با زندگی لذت‌بخش ندارد. و حتی چه بسا فرد غیراخلاقی لذت بیشتری از زندگی خود ببرد. ما در این مقاله این پرسش مهم را از نظر ارسطو به عنوان یکی از مهمترین فیلسوفانی که در این حوزه سخن گفته است بررسی می‌کنیم. نسبت میان حالات اخلاقی و لذت در فلسفه ارسطو پیچیده است. مطابق با فهم ما از او زندگی اخلاقی لزوما لذت بخش نیست ولی این به معنای رد ارتباط وثیق اخلاق و لذت و درد نیست. از نظر ارسطو، حالات اخلاقی در قلمرو لذت‌ و درد هستند و لذت، نتیجه عمل اخلاقی است، یعنی خوبی یک فعل به دلیل لذت‌آور بودنش نیست، به عکس فعل به جهت خوب بودنش لذت‌آور است. این یعنی فرد به خاطر لذت و دوری از درد است که کار بد می‌کند و از امور اخلاقی اجتناب می‌ورزد، ولی انسان فضیلتمند از کار اخلاقی خود لذت می‌برد، بنابراین لذت بردن از عمل اخلاقی نشانه سیرت انسان فضیلتمند است. این نگاه ارسطو تبعات مهمی در هدایت هیجانات ما از آغاز کودکی دارد. به نظر او، هدایت و مهار لذت و درد اهمیت و قوت فراوانی در ایجاد روحیه اخلاقی و زندگی اخلاقی توأم با لذت دارد. https://phm.znu.ac.ir/article_36300_c60ee8eb40b0a49568b2b93a281970a5.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 Richard Dawkins Reason for Abortion: Account, Analysis, Criticism استدلال ریچارد داوکینز در دفاع از سقط جنین: گزارش، تحلیل و نقد 183 212 36301 10.30470/phm.2019.36301 FA رهام شرف استادیار دانشگاه زنجان مسلم حاجی زاده دانشجوی فلسفه اخلاق دانشگاه زنجان Journal Article 2018 11 07 There are different approaches about whether abortion is right or wrong each of which has answered this question from a different perspective. Richard Dawkins is one of the advocates of the Theory of Evolution who has tried to investigate abortion based on this theory. Applying library method in this article, his theory has been analytically studied and the major criticisms for his theory have been propounded. Due to the importance of Dawkins' explanations regarding the Theory of Evolution and his scientific books for the general public, it is necessary to study and analyze his answer to the issue of abortion. The findings of this article indicate that Dawkins' reasoning in support of abortion not only has theoretical problems, but also creates practical problems which are contrary to his pragmatistic and consequentialistic inclination. Although his line of reasoning does not work for abortion, it can be used to defend animal rights due to its premises. رویکردهای مختلفی در مواجهه با مساله درستی یا نادرستی سقط جنین وجود دارند که هر یک از آنها از منظری متفاوت به این مساله پاسخ داده اند. ریچارد داوکینز یکی از حامیان نظریه تکامل است که اندیشمندانی بزرگ همچون آلوین پلانتینگا و ریچارد سویین برن به تحلیل و بررسی دیدگاههای وی پرداخته اند. او یکی از مدافعان سقط جنین بوده که بر مبنای نظریه تکامل از آن دفاع می کند . هدف این پژوهش این است که با روش توصیفی – تحلیلی ضمن ارائه گزارشی دقیق از مبانی فکری داوکینز و استدلال وی در دفاع از سقط جنین، مهمترین نقدهای وارد بر دیدگاه او در دفاع از سقط جنین را بیان کنیم. یافته های این پژوهش نمایانگر این است که استدلال داوکینز در دفاع از سقط جنین ضمن مشکلات نظری، در عمل نیز ما را با مشکلات جدی مواجه می کند که با عمل گرایی و پیامدگرایی مورد نظر وی در تعارض است. اما با وجود اینکه این استدلال در دفاع از سقط جنین کارایی ندارد، با توجه به مقدماتی که در آن مطرح می شود، می تواند در جهت دفاع از حقوق حیوانات مورد استفاده قرار گیرد. https://phm.znu.ac.ir/article_36301_263253aaa403d4555a972b520d9f03eb.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 Review and compare the view of Allameh Tabatabai and Dr. Yadollah Sahabi on the issue of human creation بررسی ومقایسه دید گاه علامه طباطبائی ودکتر یدالله سحابی در مسئله خلقت انسان 213 244 36302 10.30470/phm.2019.36302 FA زکریا بهارنژاد دانشگاه شهید بهشتی - تهران 0000-0002-2940-1591 خدیجه فرخ پناه کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2018 09 25 مسئله خلقت وآفرینش نظام هستی به نحو عام وخلقت انسان به طریق خاص در ادیان وبه ویژه در ادیان ابراهیمی از جایگاه رفیع وبلندی بر خوردار است،زیراکه اعتقاد به آن به معنا ومفهوم قبول توحید در خالقیت پروردگار ونفی وانکار ازلی بودن عالم است.هنگامی که داروین نظریه«تکامل تدریجی» را مطرح کرد،برای برخی از متکلمان وشریعتمداران این تصور پدید آمد که قبول واعتقاد به این نظریه با ظواهر کتب مقدس در تعارض است،چه به باور آنها کتب مقدس مدافع «خلقت دفعی»است.بتدریج این نزاع به یکی از مسائل تعارض علم ودین افزوده شد،نخست متکلمان مسیحی،سپس متکلمن سایر ادیان با آن مخالفت نمودند.این مشاجره به غلط نمادی برای تقابل علم ودین گردید.اختلاف نظرعلامه طباطبائی ودکتر سحابی را نیز می توان در همین راستا تلقی کرد.در این مقاله ضمن بررسی دیدگاه این دو متفکر -که یکی از موضع کلامی ودیگری از جایگاه علم تجربی به مسئله خلقت انسان پرداخته است- با روش تحلیلی در مقام مقایسه وداوری برآمده ووجوه اشتراک وافتراق دیگاه آنها را بیان کرده ایم؛نوآوری این مقاله و مزیت آن بر نوشته های دیگر در این زمینه نیز همین است.نویسندگان بر این باورند که اختلاف درکیفیت خلقت انسان که به نحو تدریجی ویا دفعی است،تأثیری منفی دراعتقاد مؤمنان به خدا ندارد،زیرا آنچه برای یک خدا باور اهمیت دارد،این است که باور داشته باشد ،خداخالق او و خالق جهان است وتدریجی ویا دفعی بودن خلقت مربوط به کیفیت خلقت است ونه اصل خلقت. مسئله خلقت وآفرینش نظام هستی به نحو عام وخلقت انسان به طریق خاص در ادیان وبه ویژه در ادیان ابراهیمی از جایگاه رفیع وبلندی بر خوردار است،زیراکه اعتقاد به آن به معنا ومفهوم قبول توحید در خالقیت پروردگار ونفی وانکار ازلی بودن عالم است.هنگامی که داروین نظریه«تکامل تدریجی» را مطرح کرد،برای برخی از متکلمان وشریعتمداران این تصور پدید آمد که قبول واعتقاد به این نظریه با ظواهر کتب مقدس در تعارض است،چه به باور آنها کتب مقدس مدافع «خلقت دفعی»است.بتدریج این نزاع به یکی از مسائل تعارض علم ودین افزوده شد،نخست متکلمان مسیحی،سپس متکلمن سایر ادیان با آن مخالفت نمودند.این مشاجره به غلط نمادی برای تقابل علم ودین گردید.اختلاف نظرعلامه طباطبائی ودکتر سحابی را نیز می توان در همین راستا تلقی کرد.در این مقاله ضمن بررسی دیدگاه این دو متفکر -که یکی از موضع کلامی ودیگری از جایگاه علم تجربی به مسئله خلقت انسان پرداخته است- با روش تحلیلی در مقام مقایسه وداوری برآمده ووجوه اشتراک وافتراق دیگاه آنها را بیان کرده ایم؛نوآوری این مقاله و مزیت آن بر نوشته های دیگر در این زمینه نیز همین است.نویسندگان بر این باورند که اختلاف درکیفیت خلقت انسان که به نحو تدریجی ویا دفعی است،تأثیری منفی دراعتقاد مؤمنان به خدا ندارد،زیرا آنچه برای یک خدا باور اهمیت دارد،این است که باور داشته باشد ،خداخالق او و خالق جهان است وتدریجی ویا دفعی بودن خلقت مربوط به کیفیت خلقت است ونه اصل خلقت. https://phm.znu.ac.ir/article_36302_115b478f61c168971e1104d57ee864d3.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 The possibility of avoiding naturalistic fallacy in ethics from the viewpoint of Michael Ruse بررسی امکان برون رفت از مغالطه ی طبیعت گرایانه در اخلاق از دیدگاه مایکل روس 245 272 36303 10.30470/phm.2019.36303 FA مریم عسگرپورعلی دکتری فلسفه علم/ دانشکده الهیات و فلسفه/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات/ تهران/ ایران حسین شیخ رضایی استادیار مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور/ تهران/ ایران Journal Article 2018 03 19 The naturalistic approaches to ethics try to find some solution to problems of moral philosophy with an emphasis on finding of empirical science. One of the most famous naturalistic approaches to ethics is evolutionary approach. Evolutionary explanations of morality have always been accused of committing naturalistic fallacy. The naturalistic fallacy has two Humean and Moorian versions. Hume's reading, also known as deductive version of the naturalist fallacy, suggests that the inference of values from facts is a kind of fallacy. Moore's version of naturalistic fallacy, says that defining moral properties based on immoral properties, and in particular natural properties, is impossible. In this article, after introducing Ruse's evolutionary ethics, his reasons for not having been committed to naturalistic fallacies are brought. Then we answer this question if he really avoided the fallacies. Our answer to this question is yes. But, along with critics like Rottscheafer and Martinsen, we will show that the cost of avoiding these fallacies has been to discarding the objectivity of ethics.Would Ruse without endorsing an illusionary and subjective account of morality avoid the naturalistic fallacy? We will demonstrate that such a reading can be offered by giving a greater role to culture. Thus, the purpose of the article is to oppose the Ruse's illusionary readings of morality and to defend an objectivist reading. In our opinion, elements of this reading can also be found in the work of the Ruse himself and will be offered at the end of the article. رویکردهای طبیعت‌گرایانه به اخلاق درصدد هستند تا از یافته‌های علوم تجربی در مباحث فلسفه‌ی اخلاق بهره گیرند. از معروفترین رویکردهای طبیعت‌‌گرایانه به اخلاق رویکرد تکاملی است. اخلاق تکاملی همواره به ارتکاب مغالطه‌های طبیعت‌گرایانه متهم بوده است. مغالطه‌ی طبیعت‌گرایانه دو قرائت هیومی و موری دارد. قرائت هیومی که به قرائت استنتاجی مغالطه‌ی طبیعت‌گرایانه نیز موسوم است استنتاج «بایدها» از «است‌ها» را ارتکاب به نوعی مغالطه می‌داند. قرائت موری که به قرائت تعریفیِ مغالطه‌ی طبیعت‌گرایانه موسوم است تعریف ویژگی‌های اخلاقی به ویژگی‌های نااخلاقی، و به ویژه ویژگی‌های طبیعی، را مغالطه درنظر می‌گیرد. در این مقاله پس از معرفی اخلاق تکاملی روس دلایل وی برای آنکه دچار مغالطه‌های طبیعت ‌ گرایانه نشده است آورده می‌شوند. سپس به این پرسش پاسخ می‌دهیم که آیا روس واقعا از مغالطات اجتناب کرده است یا خیر. پاسخ ما به این پرسش مثبت است. اما همگام با منتقدانی مانند روتشیفر و مارتینسن نشان خواهیم داد که هزینه‌ی اجتناب از این مغالطه‌ها از عینیت انداختن اخلاق بوده است. سپس به این پرسش می‌پردازیم که آیا روس می‌توانست بدون آنکه اخلاق را از عینیت بیاندازد و آنرا موهومی بپندارد دچار مغالطه‌ها نشود؟ و نشان خواهیم داد که با دادن نقش بیشتری به فرهنگ می‌توانست چنین قرائتی ارائه دهد. بنابراین هدف مقاله مخالفت با قرائت ذهنی روس از اخلاق و دفاع از قرائتی است که عینی گرایانه باشد. به نظر ما عناصری از این قرائت را در آراء خود روس نیز می توان یافت که در انتهای مقاله آورده شده‌اند. https://phm.znu.ac.ir/article_36303_53db20e7751970e0f8af8902cd7aad34.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 Sadra's originality of existence and some of its ontological consequences اصالت وجود صدرایی و برخی پیامدهای هستی شناختی آن 273 294 36304 10.30470/phm.2019.36304 FA محمد نجاتی دانشیاردانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس Journal Article 2017 10 18 Mulla Sadra has two different approaches to the principle of authenticity of existence and validity of the nature of the two. This separation is due to the fact that he mentions in the explanation of the principle of the originality of existence in some positions that sometimes indicate the realization of the causal nature, and sometimes necessitates the denial of any external realization of nature. This difference has caused Sadra to have two attitudes toward some issues in his philosophical system, which in most of these positions, his ultimate attitude is based on the rejection of the realization of the nature of the outside world. In the present study, based on this index, some of the ontological consequences of the principle of the originality of existence, including the general nature of the problem, the review of the nature and identity of objects, the theory of important motion and the formation of existence in existence has been studied. In this study, the author tried to explain the different views of Mulla Sadra on the authenticity of existence, and ultimately explain his final views on each of these issues. ملاصدرا در قبال مبنای اصالت وجود و اعتباریت ماهیت دو رویکرد متفاوت دارد. این تفکیک بدان جهت است که وی در تبیین مبنای اصالت وجود در برخی مواضع مویداتی را ذکر می کند که گاهی گویای تحقق تبعی ماهیت بوده و گاهی نیز مستلزم نفی هرگونه تحقق خارجی ماهیت است. این تفاوت باعث شده تا صدرا در قبال برخی مسائل نظام فلسفی خویش دارای دو نگرش باشد که البته در غالب این مواضع نگرش نهایی وی متلائم با مبنای نفی تحقق ماهیت در عالم خارج است. در مطالعه حاضر بر اساس این شاخصه برخی پیامدهای هستی شناختی مبنای اصالت وجود از جمله مساله کلی طبیعی، بازنگری در ذات و هویت اشیاء، نظریه مهم حرکت جوهری و تشکیک در وجود مورد بررسی قرار گرفته شده است. این بررسی موید آن است که ملاصدرا در مواضع مذکور دو نگرش کاملا متفاوت داشته و نگرش نهایی وی در ین خصوص متلائم با نگرش خاص وی در مبنای اصالت وجود(رویکرد خاص)است. https://phm.znu.ac.ir/article_36304_5dbafbb281f14d2e2608f35e74d97b46.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 A comparative study of theory and practice in Aristotle and Avicenna بررسی نسبت نظر و عمل ابن سینا در مقایسه با ارسطو 295 321 36305 10.30470/phm.2019.36305 FA حسن عباسی حسین ابادی دانشیار دانشگاه پیام نور 0000-0001-8869-1309 Journal Article 2017 08 10 For a long time, philosophers have considered contemplative knowledge and thinking to be the specific perfection of the human species. The question is how is the relationship between thought and theoretical reflection with action? According to the relation between theory and practice in the fields arises the two thinkers? Is it merely a commentator of Aristotle or Avicenna has also developed his ideas? If it develop in all aspects or have been neglected it in parts? What is the "relative Causality " of opinion and practice in Aristotle and Avicenna? The relationship between theory and practice can be studied under twofold issues: First, the relationship between theoretical and practical potential in terms of epistemology; The relationship between knowledge and action manifested in mysticism, happiness, politics, ethics and prophecies that speak of it as practical wisdom. Discussion and action in Aristotle's and Avicenna`s views that all of these approaches; Accordingly, the relationship between practical and theoretical reason and practical wisdom of Aristotle and Avicenna with Relying on the " Causality " approach considered. فیلسوفانی مانند ارسطو و ابن‌سینا اندیشه‌ورزی را بالاترین فعالیت سعادت برای آدمی می‌دانستند. پرسش این است رابطه اندیشه و تأمل نظری با عمل چگونه است؟ بر اساس دیدگاه ایندو اندیشمند رابطه نظر و عمل در چه زمینه‌هایی مطرح می‌شود؟ آیا ابن سینا صرفا شارح ارسطو است یا آراء او را بسط نیز داده است؟ اگر بسط داده آیا در همه جوانب بسط داده یا در جوانبی آنرا مغفول گذاشته است؟ «نسبت علی» نظر و عمل در ارسطو و ابن سینا چگونه است؟ در این نوشتار رابطه نظر و عمل را ذیل دو مسئله بررسی کردیم: نخست رابطه قوه نظری و عملی را از حیث معرفت‌شناسی؛ دوم رابطه معرفت و عمل که تجلی آن در عرفان، سعادت، سیاست، اخلاق و نبوت است که با عنوان حکمت عملی از آن سخن می‌گوییم. بنابر مبانی ابن سینا می‌توان گفت رابطه نظر و عمل از سنخ رابطه علّی است و نظر علت عمل است. ابن سینا در بعضی جوانب آراء ارسطو را بسط داده و در بعضی جوانب مغفول گذاشته است. براین اساس رابطه عقل نظری و عقل عملی و سپس حکمت عملی نزد ارسطو و ابن سینا را با تکیه بر رویکرد «علّی» بررسی می‌کنیم. https://phm.znu.ac.ir/article_36305_f4a2ddac491ec7c236d4fb5deb32389f.pdf

دانشگاه زنجان تأملات فلسفی 2228-5253 9 22 2019 08 23 Study for The impact of the Aristotelian duality of theoria and praxis in the development of Putnam's pragmatism بررسی تاثیر دوگانگی نظر و عملِ ارسطویی در تحولِ عمل گراییِ پاتنم 323 349 36306 10.30470/phm.2019.36306 FA محمد اوحدی حائری کارشناسی ارشد فلسفه دانشگاه مفید 0000-0002-7354-7969 Journal Article 2017 10 12 This Article has Critical investigated for development of Putnam's pragmatism and has presented of Putnam's critiques to different dualities, Claim of The Collapse of the Fact/Value Dichotomy and end of Putnam's pragmatism that resulted to problem of "Ontology possibility" and to issue pronounces the death of Ontology. Then with view of comparative, we expressed Aristotle's opinion about duality of Theoria and Praxis; and "Separation of Morality" has investigated as Aristotle's best solution for problem of "Ontology possibility". At the end of article we explained that contrary to Putnam's critiques to his previous comments and his try for free of different dualities; Putnam's pragmatism have not separation of duality of Theoria and Praxis. On Putnam's philosophy as "Metaphysical Realism" to "Internal Realism" and "Pragmatic Pluralism", Accompanied with "duality of Theoria and Praxis" and Accordingly, development of Putnam's pragmatism and his tendency to Ethics, just explained with impact of the Aristotelian duality of theoria and praxis. In this way, Unlike Putnam's opinion, his critiques on Metaphysic has not Confirmed to Rejection of Ontology but But this critiques, reminds us that important of "Separation of Morality" in Contemporary Philosophy and Reconsidering on Aristotle's philosophy. در این مقاله سیرِ تحولِ عمل‌گرایی در اندیشۀ پاتنم موردِ بررسیِ نقادانه قرار می‌گیرد و نقدهای او به دوگانگی‌های مختلف و ادعای فروپاشیِ دوپارگیِ واقعیت/ ارزش و انتهای سیرِ عمل‌گراییِ او که منجر به مسئله‌ی امکانِ هستی‌شناسی و صدور اعلامیه‌ی ترحیمِ هستی‌شناسی شد، بیان می‌گردد. سپس با نگاهی تطبیقی، نظرِ ارسطو در بابِ دوگانگیِ نظر و عمل تقریر می‌گردد و تفکیکِ اخلاق به عنوانِ راهکارِ کلیدی ارسطو در مسئله‌ی امکانِ هستی‌شناسی مورد مداقه قرار می‌گیرد. در انتها تبیین می‌شود که علی رغمِ نقدهای کوبندۀ پاتنم به نظرات قبلیِ خود و تلاشِ وی برای رهایی از دوگانگی‌های مختلف، اندیشه‌ی پراگماتیکِ او از دوگانگیِ نظر و عملِ ارسطویی رهایی نداشته و همراهِ همیشگیِ اندیشه‌ی پاتنم، از رئالیسمِ متافیزیکی تا رئالیسمِ درونی و کثرت‌گراییِ عمل‌گرایانه بوده است و بر همین مبنا، تحولِ عمل‌گراییِ پاتنم و تمایلِ او به اخلاق را می‌‌توان با در نظر گرفتنِ تاثیرِ دوگانگیِ نظر و عمل تبیین کرد و به این ترتیب برخلافِ نظرِ پاتنم، نقدهایِ وی به متافیزیک هیچ‌گاه مؤیدی بر تردید در هستی‌شناسی و صدورِ اعلامیۀ ترحیم برای آن نمی‌گردد، بلکه یادآورِ اهمیتِ مسئله‌ی تفکیکِ اخلاق در فلسفه امروز و توجهی دوباره به فلسفه‌ی ارسطو است. https://phm.znu.ac.ir/article_36306_e395ecb7abdec5a7478e2ef5562456d9.pdf