پیوند کنش و شخصیت اخلاقی در فن شعر ارسطو

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
محمد هاشمی 1
امیر مازیار 2
عرفان ناظر 3
1 دکترای تخصصی فلسفه هنر، دانشکده‌ی حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده‌ی مطالعات عالی هنر، دانشگاه هنر
3 پژوهشگر دکترای تخصصی مطالعات تئاتر، پردیس هنرهای زیبا، دانشکده‌ی هنرهای نمایشی و موسیقی، دانشگاه تهران.
10.30470/phm.2022.552479.2206
چکیده
از دیدگاه ارسطو شخصیتتراژدی باید از نظر اخلاقی خوب، یعنی فضیلتمند باشد و برای اینکه بتواند در مسیر سعادت قرار گیرد، باید طی کنش انتخاب‌گرانه و آگاهانه، قاعدۀ حد وسط اخلاقی را رعایت کند. بر همین مبنا، در این پژوهش این پرسش مطرح می شود که چگونه می‌توان پیوندِ میانِ کنش و شخصیت اخلاقی را توضیح داد؟ برای تأمل و تبیین پاسخ این پرسش، فن شعر در کنار اخلاق نیکوماخوس مورد خوانش و تفسیر قرار می‌گیرد. هدف این است که با تکیه بر نسبت میان کنش و شخصیت اخلاقی در فن شعر وجوه متعدد کنش و تنیدگی آن با شخصیت و اخلاق _در وجه ایجابی و چه سلبی_ نمایان شود. اهمیت و ضرورت این پژوهش در آن است که به روشن کردن بخش‌های مهمی از فن شعر، با تکیه بر یافتن جایگاه آن در نظام فلسفۀ اخلاقی ارسطو یاری خواهد رساند. نتیجه‌ای که از این پژوهش بدست می آید این است که فن شعر را باید در چارچوب فلسفۀ ارسطو _ به‌ویژه فلسفۀ اخلاق_ مورد خوانش قرار داد و نیز کنش، در اندیشۀ حاکم بر فن شعر، در حالی که با شخصیت اخلاقی پیوند دارد اما بر آن تقدم نیز دارد.
کلیدواژه‌ها
ارسطو
شخصیت
کنش
فن شعر
انتخاب آگاهانۀ اخلاقی
قاعدۀ حد وسط اخلاقی
موضوعات

عنوان مقاله English

The Relationship between Action and Character in Aristotle's Poetics

نویسندگان English

Mohammad Hashemi 1
Amir Maziar 2
Erfan Nazer 3
1 Ph.D. in Philosophy of Art, Faculty of Law, Theology and Political Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Philosophy of Art, Faculty of Art Theories and Studies, Art University, Tehran, Iran.
3 Ph.D. Researcher in Theater Studies, Fine Arts Campus, Faculty of Performing Arts and Music, University of Tehran
چکیده English

According to Aristotle, the character of tragedy must be morally good, that is, virtuous, and in order to be on the path to happiness, it must observe the rule of moral moderation through selective and conscious action. Accordingly, this study raises the question of how to explain the link between action and moral character. To ponder and explain the answer to this question, the Poetics is read and interpreted alongside Nicomachean ethics. The aim is to show the various aspects of action and its relation with character and morality, both positively and negatively, by relying on the relationship between action and moral character in the Poetics. The importance and necessity of this research is that it will help to clarify important parts of the Poetics, relying on its place in the system of Aristotle's moral philosophy. The conclusion to be drawn from this research is that the Poetics should be read in the context of Aristotle's philosophy - especially the Ethics - and also the action, in the thought that governs the Poetics, while it is related to moral character but also takes precedence on it.

کلیدواژه‌ها English

Aristotle
action
character
Poetics
conscious and moral choice
moral moderation
ارسطو.(1398). اخلاق نیکوماخوس، ترجمه محمدحسن لطفی تبریزی، چاپ سوم، تهران، انتشارات طرح نو.
ارسطو. (1389). متافیزیک. ترجمۀ شرف­الدین خراسانی. تهران: انتشارات حکمت، چاپ ششم.
ارسطو. (1392). دربارۀ هنر شعر. ترجمۀ سهیل افنان. تهران: انتشارات حکمت، چاپ دوم.
افلاطون. (1398). جمهوری (دورۀ آثار افلاطون).ترجمۀ محمدحسن لطفی و رضا کاویانی. تهران: انتشارات خوارزمی، چاپ چهارم.
الیاده، میرچا. (1393). چشم­اندازهای اسطوره. ترجمۀ جلال ستاری. تهران: انتشارات توس، چاپ سوم.
آرنت، هانا. (1390). وضع بشر. ترجمۀ مسعود علیا. تهران: انتشارت ققنوس، چاپ دوم.
براکت، اسکار. (1399). تاریخ تئاتر جهان. ترجمۀ هوشنگ آزادی­ور، جلد اول. تهران: انتشارات مروارید، چاپ پنجم.
تیلور، آلفرد ادوارد. (1393). ارسطو. ترجمۀ حسن فتحی. تهران: انتشارات حکمت، چاپ اول.
سالم، مریم. (1392). علیت ارسطویی یا تبیین ارسطویی.  معرفت فلسفی. سال یازدهم (شمارۀ اول): صفحۀ 104- 85 .
سوفوکلس. (1399). افسانه‌های تبای. ترجمۀ شاهرخ مسکوب. تهران: انتشارات خوارزمی، چاپ هشتم.
فورستر، ادوارد مورگان. (1399). جنبه­های رمان. ترجمۀ ابراهیم یونسی. تهران: مؤسسۀ انتشارات نگاه، چاپ نهم.
نوسباوم، مارتا. (1389).  ارسطو. ترجمۀ عزت­الله فولادوند. تهران: انتشارات طرح نو، چاپ چهارم.
هالیول، استیون. (1388). پژوهشی دربارۀ فن شعر ارسطو. ترجمۀ مهدی نصرالله‌زاده. تهران: انتشارات مینوی خرد، چاپ اول.
یانگ، جولیان. (1395). فلسفۀ تراژدی: از افلاطون تا ژیژک. ترجمۀ حسن امیری­آرا. تهران: انتشارات ققنوس، چاپ اول.
 
- Aristotle.(1991). Eudemian Ethics. Translated by Joseph Solomon. The Complete Works of Aristotle. edited by Jonathan Barnes. New Jeresey: Princeton University Press,Forth Edition.
- Aritotle.(1991). Nicomachean Ethics. Translated by William David Ross. The Complete Works of Aristotle. edited by Jonathan Barnes. New Jeresey: Princeton University Press,Forth Edition.
- Aritotle.(1991). Poetics. Translated by Ingram Bywater. The Complete Works of Aristotle. edited by Jonathan Barnes. New Jeresey: Princeton University Press,Forth Edition.
- Aritotle.(1991). Rhetorics. Translated by:William Rhys Roberts. The Complete Works of Aristotle. edited by Jonathan Barnes. New Jeresey: Princeton University Press,Forth Edition.
- Aristoteles(2007). Rhetorik. Übersetzt und herausgegeben von Gemot Krapinger. Stuttgart. Reclam.
- Aristoteles(2008). Poetik. übersetzt und erläutert von Arbogast Schmitt, Berlin:Akademie Verlag.
- Aristoteles.(2014). Politik. Nach der Übersetzung von Franz Susemih mit Einleitung. Bibliographie und zusätzlichen Anmerkungen von Wolfgang Kullmann. Germany: rowohlts enzyklopädie.
- Aristoteles.(2020). Nikomachische Ethik. Übersetzt, Eingeleitet und Kommentiert von Dorothea Frede. Berlin/Boston: Walter de Gruyter GmbH.
- Aristoteles.(2020). (Griechisch/ Deutsch), Reklam.
- Barnes, Jonathan(2000). Aristotle: A very short introduction. London:Oxford University Press.
- Butcher, Samuel Henry. (1951). Aristotle’s Theory of poetry and Fine Art. New York: Dover Publication, Inc.
- Bywater, Ingram.(1920). Aritotle on the Art of Poetry. London: Oxford Univerity Press.
- Halliwel, Stephen.(1995). Aristotle’s Poetics. London. Gerald Dockworth & Co. Ltd.
- Ross, David.(1995). Aristotle. London and New York: Rotledge (Talor and Francis Group).
- Ritter, Joachim. (1959). Die Lehre vom Ursprung und Sinn der Theorie bei Aristoteles.
ARBEITSGEMEINSCHAFT FüR FORSCHUNG DES LANDES  NORDRHEIN-WESTFALEN. (Heft 1), Dueseldorf, SPRINGER FACHMEDIEN WIESBADEN GMBH.
- Vernant, Jean-Pierre, and Pierre-Vidal Naquet.(1996). Myth and Tragedy in Ancient Greece. New York: Urzon, Inc.
- Winnington-Ingram.(1998).Reginald Pepys. Sophocles: an Interperetation. Cambridge: Cambridge Univerity Press.
- Belfiore, Elizabeth.(1984). Arsitotle’s Concept of Praxis in the Poetics. The Classical Journal 79. No. 2 (December and January): p110 to p124.
- Dale, Amy Marjory.(1959). Ethos and Dianoia: ‘Character’ and ‘Thouth’ in Aristotle’s Poetics. Journal of Australian Universities Language & Literature Association11. no.1(September): p3 to p16, 1959.
- Deslauriers, Marguerite.(1990). Character and Explanation in Aristotle’s Etics and Poetics. Dialogue29. No.1(December). p79 to p94.
- Frisk, Hjalar(1960). Griechisches etymologisches Wörterbuch. Heidelberg. Carl Winter. Universitaetsverlag.
- Lucas, Donald William.(1962). Pity, Terror and Peripetia. The Classical Quarterly 12, No.1(May). p52 to p60.