گذار از شکاکیت و ضرورت تفسیر متافیزیکی از امر مطلق در فلسفه هگل

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه تهران

چکیده

هگل در جای جای فلسفه خویش از امر مطلق، روح مطلق و ایده مطلق سخن می‌گوید و از آن به بنیان وحدت هستی و معرفت و مفهوم و واقعیت یاد می‌کند. اما نزاعی کلیدی در تفسیر حقیقت این امر شکل می‌گیرد: آیا مقصود هگل از امر مطلق، حقیقتی هستی‌شناسانه و بنیانی برای تبیین واقعیت عینی است (تفسیر متافیزیکی) یا آنکه اشارات او به امر مطلق، صرفاً تأکید بر اطلاق خودانگیختگی سوژه در مواجهه با جهان خارج است (تفسیر غیرمتافیزیکی). این مقاله با بیان نحوه تکوین جدایی هستی و معرفت در عصر جدید به روایت هگل و نیز بازخوانی دوگانه شیء فی‌نفسه و آگاهی در فلسفه کانت، نشان می‌دهد که هر یک از تفاسیر شکل‌گرفته از فلسفه هگل، چه دریافتی از جهت‌گیری هگل به فلسفه کانت دارند. سپس با بررسی دقیق انتقادات هگل به فلسفه کانت، نشان داده می‌شود که امر مطلق برای هگل بنیانی برای تبیین واقعیت عینی است. لذا بدون پذیرش تفسیری هستی‌شناسانه از امر مطلق، تبیین هگل نافرجام خواهد ماند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Refutation of Skepticism and Necessity of Metaphysical Interpretation of Absolute in Hegel’s Philosophy

چکیده [English]

Hegel has frequently used the Absolute and its synonyms such as absolute spirit and absolute idea and refers to them as the foundation of the unity of being and knowledge or concept and reality. But there are two main approaches in interpretation of absolute: Is absolute a metaphysical entity that describes the structure of reality (metaphysical interpretation) or refers to absolute spontaneity of the subject (non-metaphysical interpretation). By reviewing the formation of separation of being and knowledge (skepticism) in the modern age and the dichotomy of knowledge and thing in itself, this paper shows the conception of each interpretive approach about the reception of Hegel’s from Kant Philosophy. After careful examination of Hegel's criticism of Kant's philosophy, it is shown that Hegel's absolute is the foundation for explaining the objective reality. So without accepting the metaphysical interpretation, Hegel explanation will be unsuccessful.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Absolute
  • subjectivism
  • idealism of infinite
  • unconditioned consciousness

منابع اوّلی

-          Kant, Immanuel. (1998). (CPR) Critique of Pure Reason, trans. Paul Guyer and Allen W. Wood. Cambridge: Cambridge University Press.

-          Hegel, Georg Wilhelm Friedrich. (1977). (Differenz) Differenz der fichte’schen und schelling’schen Systems der Philosophie (1801). In Werke, volume 2. The Difference Between Fichte’s and Schelling’s System of Philosophy, trans. H. S. Harris and W. Cerf .Albany: State University of New York Press.

-          ------. (1977). (Phänomenologie) Die Phänomenologie des Geistes (1807). In Werke, volume 3. Phenomenology of Spirit, trans. A. V. Miller. Oxford: Oxford University Press).

-          ------. (2010) (Logik) Wissenschaft der Logik (1812–1816). In Werke, volumes 5 and 6. The Science of Logic, translated by George di Giovanni, New York: Cambridge University Press.

-          -------. (2010). (Enz) Enzyklopädie der philosophischen Wissenschaften im Grundrisse, erster Teil: Logik (1817/1827). In Werke, volume 8. Encyclopaedia of the Philosophical Sciences in Basic Outline. Part 1: Logic, translated and edited by Klaus Brinkmann and Daniel O. Dahlstrom, Cambridge: Cambridge University Press.

-          -------. (1955). (VGP) Vorlesungen über die Geschichte der Philosophie. In Werke, volume 18, 19, 20. Hegel’s Lectures on the History of Philosophy, trans. E. S. Haldane, 3 vols. New York: The Humanities Press.

منابع ثانوی

-          Arndt, Andreas. (1994). Dialektik und Reflexion: Zur Rekonstruktion des Vernunftbegriffs. Hamburg: Meiner.

-          Bowman, Brady. (2013). Hegel’s Metaphysics of Absolute Negativity. Cambridge: Cambridge University Press.

-          Bristow, William. (2003). Hegel and Transformation of Philosophical Critique. Oxford: Oxford University Press.

-          Dangel, Tobias. (2013). Hegel und die Geistmetphyisk des Aristotels. Berlin/Boston: Walter de Gruyter.

-          Ferrarin, Alfredo. (2001). Hegel and Aristotle. Cambridge: Cambridge University Press.

-          Forster, Michael N. (1989). Hegel and Skepticism. Cambridge, MA: Harvard University Press.

-          Franks, Paul. (2005). All or Nothing. Systematicity, Transcendental Arguments, and Skepticism in German Idealism. Cambridge, MA: Harvard University Press.

-          Houlgate, Stephen. (2015). I—Hegel's Critique of Kant, Aristotelian Society Supplementary Volume, 89 (1): 21-41.

-          Hötschl, Calixt. (1941). Das Absolute in Hegels Dialektik: Sein Wesen und seine Aufgabe im Hinblick auf Wesen und systematische Stellung Gottes als actus purus in der Aristotelischen Akt-Potenz-Metaphysik. Paderborn.

-          Longuenesse, Béatrice .(2007). Hegel’s Critique of Metaphysics. Cambridge: Cambridge University Pres.

-          Pippin, Robert. (1989). Hegel’s Idealism: the Satisfaction of Self-Consciousness. Cambridge: Cambridge University Press.

-          Rockmore, Tom. (2005). Hegel, Idealism, and Analytic Philosophy. New Haven: Yale University Press.

-          ---------------------. (2007). Kant and Idealism. New Haven: Yale University Press.

-          Sedgwick, Sally. (2012). Hegel's Critique of Kant: From Dichotomy to Identity. Oxford: Oxford University Press.

-          Rotenstreich, Nathan. (1974). From Substance to Subject: Studies in Hegel. The Hague: Martinus Nijhoff.

-          Siep, Ludwig. (1991). Hegel's idea of a conceptual scheme. Inquiry 34(1): 63-76.

-          Stovall, Preston. (2007). Hegel's Realism: The Implicit Metaphysics of Self-Knowledge. The Review of Metaphysics (61) 1:  81-117.

-          Taylor, Charles. (1975). Hegel. Cambridge: Cambridge University Press.