A study of the linguistic model of rational theology

Document Type : Original Article

Authors
somayyeh ajalli 1
mohsen jahed 2
sahar kavandi 3
1 PHD Of Islamic Philosophy and Theology, University of Zanjan
2 Associate Professor, Shahid Beheshti University
3 Associate Professor of Philosophy Department, University of Zanjan
10.30470/phm.2022.525329.1964
Abstract
Despite the serious attention of Western philosophers to the language of religion, which occurred after the linguistic turn, among the topics of Islamic theology, independent research has not been formed around the linguistic model of Islamic rational theology. However, the linguistic model used by theologians is a determining factor in explaining, proving and extracting theological issues and problems.In fact, the imaginary and affirmative bases of the theologist about language, meaning, truth, certainty and such things determine the type of him encounter with the text. The main issue of the present study is dedicated to this issue. In a general division, linguistic models are divided into traditional and modern categories. According to the historical evidence and proofs in Islamic theology, the linguistic model of Islamic theology is more in line with the traditional linguistic model.The traditional linguistic model, despite its comparative advantage over a period in the history of theology, is unable to explain many theological issues.

Keywords

Subjects

  • قرآن

    • ارسطو. (1366). ارگانون، متافیزیک. ترجمۀ شرف­الدین خراسانی. تهران: حکمت.
    • استیور، دن آر. (1393). فلسفۀ زبان دینی. ترجمۀ ابوالفضل ساجدی. قم: نشر ادیان.
    • حداد عادل، غلامعلی. (1395). دانش­نامۀ جهان اسلام. تهران: بنیاد دایره­المعارف اسلامی، 1375، جلد بیست و یک (مدخل زبان­شناسی)، چاپ اول.
    • حلی، حسن ابن یوسف. (بیتا). انوارالملکوت فی شرح الیاقوت. تحقیق محمد نجفی. قم: نشر بیدار.
    • خسروپناه. (1388). فلسفۀ دین و مسائل جدید کلامی. قم: نشر هاجر.
    • ربانی گلپایگانی. (1390). قواعد و روش­های کلامی. قم: نشر هاجر.
    • ریکور، پل. (1386) استعاره و ایجاد معانی جدید در زبان، ترجمۀ حسین نقوی. تهران: مجلۀ معرفت، سال شانزدهم، شمارۀ 120.
    • سبحانی، جعفر. (1379). سیمای بزرگان (هفتاد و سه مقالۀ عقیدتی، اجتماعی و تاریخی و بیوگرافی). قم: مؤسسۀ امام صادق، چاپ اول.
    • سبحانی، محمدتقی. (1397). سخنرانی درکنگرۀ نقدی بر معرفت­شناسی فلسفی، برگزارشده توسط پژوهشکدۀ فلسفه و کلام.
    • سرخسی، محمد ابن احمد. (1951). اصول السرخسی. بیروت: دارالمعرفه.
    • سوسور، فردیناندو. (1392). دورۀ زبان­شناسی عمومی. ترجمۀ کوروش صفوی. تهران: انتشارات هرمس.
    • شهرستانی، محمد ابن عبدالکریم. (1364). الملل و النحل. قم: الشریف الرضی، چاپ سوم.
    • طباطبایی، سید محمدحسین. (1973). تفسیر المیزان. بیروت: مؤسسه الاعلی المطبوعات، چاپ سوم.
    • طبرسی، ابوعلی فضل ابن حسن. (1360). مجمع­البیان فی تفسیر القرآن. تهران: انتشارات فراهانی.
    • طوسی، ابوجعفر محمد ابن الحسن. (بیتا). التبیان فی تفسیر القرآن. بیروت: نشر دار احیاء التراث العربی.
    • طوسی، خواجه­نصیرالدین. (1407). تجرید الاعتقاد. به تحقیق حسینی خلالی. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول.
    • غزالی، ابوحامد محمد. (1349). المنقذ من الضلال (اعترافات غزالی)، ترجمۀ زین­الدین کیایی­نژاد. تهران: نشر عطایی.
    • قیصری، داوود. (1375). شرح فصوص­الحکم، به کوشش سید جلال آشتیانی. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
    • کاپلستون، فردریک. (1375). تاریخ فلسفه (یونان و روم)، ترجمۀ سیدجلال­الدین مجتبوی. تهران: سروش.
    • لاهیجی، عبدالرزاق. (1425). شوارق الالهام فی شرح تجرید الکلام. قم: مؤسسه امام صادق، چاپ اول.
    • لایکن، ویلیام جی. (1395). درآمدی به فلسفۀ زبان، ترجمۀ میثم امینی. تهران: انتشارات هرمس، چاپ سوم.
    • لوسی بغدادی، محمود. (1415). روح­المعانی. تصحیح علی عبدالباری عطیه. بیروت: دارالکتب العلمیه.
    • مالری، جان سی و دیگران. (1383) هرمنوتیک فلسفی گادامر، ترجمۀ محمدرضا جبرئیلی و دیگران. اشراق: 96 – 99، شمارۀ یک.
    • مطهری، مرتضی. (1380). مجموعۀ آثار شهید مرتضی مطهری. تهران: انتشارات صدرا، چاپ نهم.
    • مظفر، محمدرضا. (1383). المنهج الجدید فی دراسات علم المنطق. تهران: نشر هاجر.
    • مگی، برایان. (1378). مردان اندیشه، ترجمۀ عزت­الله فولادوند. تهران: طرح نو.
    • هارتناک، یوستوس. (1356). ویتکنشتاین، ترجمۀ منوچهر برزگمهر. تهران: انتشارات خوارزمی.
    • هارلند، ریچارد. (1388). ابر ساخت­گرایی (فلسفۀ ساخت­گرایی و پساساخت­گرایی)، ترجمۀ فرزان سجودی. تهران: سورۀ مهر.
    • ولایتی، علی­اکبر. (1396). فرهنگ و تمدن اسلامی. تهران: نشر معارف، چاپ ۷۵.
    • یادگاری، ملیحه؛ احمدی افرمجانی، علی اکبر.(1394). شرح انتقادهای استفان تولمین به منطق کلاسیک برگرفته از آرای متأخر. معارف منطقی: شمارۀ 2، بهار و تابستان.
    • J, Saussur. 1976. Fontana Modern master.
    • Descart, Rener. 1982. Principle of philosophy, translated with explanatory notes, by Valentine Rodger Miller and Reese p, Miller, Kluwer Academic Publisher.
    • Godamer, Hans jeorg. 1994. Truth and Method translation revised by joel wensheimer and Donald G Morshall New York Contnuum, Revrised edition.
    • Malcolm, Norman. 1993. Wittgenstein Tractatus, An Introduction, Oxford, Blackwell.
    • Mackey, Applied. 1966. linguistics, it’s meaning and use.
    • Barthes, Ronald. 1967. whriting degree zero and elements of semiology. lord an Jonathan cape.